Fear

posted on 14 Nov 2011 21:28 by mamphis
 

 

ใครคนนึงเพิ่งบอกฉันเมื่อไม่นานมานี้

"ไม่มีใคร จะใช้ชีวิต ต่อไปไม่ได้ เพียงแค่ขาดคน ๆนึงไป"

 

เป็นประโยค คล้าย ๆ ว่าฉันเหมือนจะเคยได้ยิน เมื่อนานมาแล้ว

และเพียงไม่นาน หลังจากคน ๆ นั้นพูดประโยคนี้ เค้าคนนั้นก็หายไป

 

แล้วคราวนี้หล่ะ คนที่เพิ่งพูดประโยคนี้กับฉัน เค้าจะหายไป

เหมือนกับใครคนนั้นอีกมั้ย !!

 

"ฉันกลัว..?? นี้ต่างหาก ที่ติดอยู่ในใจ ความรู้สึกมันว่างเปล่า

สำหรับครั้งนี้ หรือเพราะฉันรู้ว่ามันเป็นจริง..ฉันอยู่ได้"

 

แล้วครั้งนี้ล่ะ..ฉันก็คงต้อง !! อยู่ให้ได้..

 

การมีที่เคยเดินกับใครหลาย ๆ คน เมื่อถึงทางแยก แต่ละคน

ก็ห่างหายไป สุดท้ายถ้าบนทางนั้นจะต้องเดินเพียงลำพังฉันก็คงจะต้องต่อเดินไป

 

แต่มันคงจะดีกว่าถ้าจะมีเพื่อนร่วมทางอาจไม่ต้องเดินเคียงข้างกัน

เพียงแต่ในทุก ๆ ครั้งที่มองหาฉันจะคงเจอกับพวกเธอ อาจจะอยู่กันคนหล่ะมุม

 

แต่ไม่เคยห่างไปจากสายตา มันเป็น

"ความอุ่นใจ ที่มองไปก็ได้เจอกับคนคุ้นเคย"

 

--- และฉันหวังจะให้เป็นเช่นนั้นเรื่อย ๆ ไป ---

14/11/2011 (จันทร์)

-- Confused --

posted on 07 Aug 2011 09:41 by mamphis
 
ที่เห็น..และ..เป็นอยู่..ฉัน ณ ตอนนี้..
 
ฉันในตอนนี้ กำลังยิ้ม
ฉันในเวลานี้ กำลังเศร้า
ฉันในขณะนี้ กำลังร้องไห้
 
และฉันในตอนนี้ ซึ่งกำลัง "สับสน"
 
ฉันไม่รู่..ว่าฉันควรจะเสียใจไหม
ฉันไม่รู้..ว่าฉันควรจะเศร้าเพื่ออะไร
ฉันไม่รู้..ว่าน้ำตาที่ไหลออกมา นั้นมันควรหรือไม่
 
เพราะสิ่งที่เกิดขึ้น ด้วย ระยะเวลา, ความคุ้นเคย
เรื่องราว, และความผูกพัน ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่ามันคืออะไร
 
อาจเพราะเรารู้จักกันน้อยเกินไป, อาจเพราะเวลาของเรานั้นน้อยเกินไป,
หรือ อาจเพราะเราเจอกันช้าเกินไป..
 
เหมือนไม่เคยมีการเริ่มต้น แต่ฉันแน่ใจในตอนจบ ณ เวลานี้
ว่าสุดท้าย ฉันควรต้องเสียใจ เศร้า และมีน้ำตา
 
และมันก็วนกลับไปในตอนต้น
 
ฉันในตอนนี้ กำลังยิ้ม
ฉันในเวลานี้ กำลังเศร้า
ฉันในขณะนี้ กำลังร้องไห้
.........
.......
.....
...
..
.
ฉันอาจสับสน แต่อย่างหนึ่งที่ฉันมั่นใจ
ในความรู้สึกของตัวฉันเอง คือ
เมื่อใดที่ ฉันคิดถึงเธอฉันเศร้า..และเมื่อฉันเศร้าฉันจึงมีน้ำตา
 
และฉันก็ต้อง หยุด !! คิดว่าทำไมฉันจึงมีน้ำตา
 
และมันก็เริ่มวนกลับไปที่เดิม
 
ฉันในตอนนี้...
................
.............
..........
.......
....
...
..
.
 
"สับสน"
 
 
 

Rabbit on the Moon.

posted on 24 Jun 2011 22:49 by mamphis

 
 
He watched the moon. All night ..
Moon exist. But not presumptuous to hand ..
They take a look at the moon.
Will never see the shadow of the rabbit ..
Rabbits are not true .. just imagine ..

He is the truth. Not just a fantasy ..

Rabbit on the Moon. Who will take a look ..
I was just looking at the moon ..
I've never seen a rabbit in front of the imagination ..
Take a look at him all night .. ..

The world of reality and imagination may finish line ..
And found to be parties to take a look ..
something that does not exist ..

kafee'@phuket

posted on 24 Aug 2010 14:35 by mamphis

 

เที่ยวไกลนิดหนึ่งพอดีมีโอกาสได้ลงใต้ไปเยี่ยมญาติ (เยี่ยมจริงๆ)

มีคนบอกมาแบบนั้นเพราะเจอหน้าท่านญาติรวมกันไม่เกิน 5 ชั่วโมง

ลงรถที่นครทานอาหารเช้ากับน้า ๆ เสร็จฉันก็นั่งรถตู้ต่อไปภูเก็ต ณ บัดนาว

เนื่องจากนัดกับคนแถวนั้นไว้ นานแหละจนโดนท้วงถามว่า เมื่อไรจะมาสักทีมาอยู่

ภูเก็ตตั้ง 7 เดือนแล้วยังไม่มีแมวที่ไหนแวะไปเยี่ยมเลย เหงา เหงา

เมื่อมีโอกาสจงอย่าพลาดที่จะหนีเที่ยว ฉันก็เลยจัดไป โดนพาตัวเอง

เดินทางไปแต่เพียงผู้เดียว เป็นจังหวัดที่ฉันไมม่เคยได้ผ่าน หรือเฉียดไปใกล้

เลยสักครั้งเดียวและถ้าเพราะไม่ใช่มีใครอยู่ที่นั้น ฉันก็ไม่เคยนึกว่าจะต้องไป

ที่ ๆ หลายคนชอบ แต่ฉันกลับรู้สึกเฉย ๆ และด้วยความรู้สึกนี้แหละเลยทำให้ต้อง

มานั่งคิดว่า ฉันจะไปทำอะไรที่ภูเก็ต ถึงจเป็นเวลาแค่เพียง 2 วัน

และแล้วก็ไม่พ้น google ถ้าคนที่รู้จักฉันน่าจะพอเดาได้นะว่าฉันจะ Search

หาอะไร ถูกต้อง!!! "ร้านกาแฟ" คะ ถ้าลองได้เที่ยวไม่ว่าที่ไหน ๆ สิ่งหนึ่งสำหรับ

ฉันตอนนี้คือ ร้านกาแฟ แล้วก็ได้มาหลายร้าน จนต้องมีกากดอกจันกันเลยทีเดีย

 

Kaffe ' คือร้านแรกที่ฉันเลือก หนึ่งบรรยากาศได้ สองสถานที่ได้ และสามมีทาร์ตไข่

ภูเก็ตร้านกาแฟตกแต่งแนวอาร์แกลลอรี่เยอะมาก.. แต่ที่เลือกร้านนี้ก็อย่างที่บอกไว้แล้วข้างต้น

เจ้าของร้านก็เป็นกันเองดีคะ พนักงานก็สุภาพ บริการดี นั่งปุบยังไม่ทันต้องสั่งอะไรก็เอา

น้ำมาเสิร์ฟ..ซึ่งตอนแรกเราสองคนก็ไม่ได้สนใจ ก็แค่น้ำจะมีอะไรมาก ปล่อยผ่าน..

 

2 คนไม่รอช้าตั้งคำถามแรกกับพนักงานทันทีด้วยไม่อยากเสียมารยาท(ที่มีอยู่น้อยนิด)

"ถ่ายรูปได้มั้ยคะ.." พนักงานยิ้ม ๆ แล้วตอบว่าได้ เท่านั้นไม่พอพี่เจ้าของร้านอำนวยความ

เป็นกันเองมาให้เราทันที คงเห็นแล้วว่าไอ้บ้า สองคนนี้มันบ้าถ่ายรูปขนาดไหน

"ด้านนอกก็เดินเข้าไปถ่ายรูปได้นะคะ หรือจะย้ายไปนั่ง ด้านนอกก็ได้นะคะ"

เท่านั้นแหละ สองคนไม่รอช้า เดินกันทั่วร้าน ถ่ายมุมนั้น นู่น นี้ เสร็จก็เป็นอันต้องรีบ

เพราะเรามีจุดหมายต่อไป (จะเอามาลงให้ดูใน Entry ที่หน้า)

 

แต่พอนั้น นู่น นี้เสร็จก็จิบน้ำที่เค้ายกมาให้ซะหน่อย เฮ้ย..มองหน้ากัน รสชาตินี้คุ้น ๆ

ดมกลิ่นก็หอม เพื่อนร่วมทางอีกคนถามขึ้นมาทันทีว่า "พี่ว่านี้มันน้ำชาใช่มั้ย..รสชาตคุ้น ๆ นะ"

ฉันลองชิมบาง "อืม..ใช่..คุ้น ๆ ว่ะ ถ้าจำไม่ผิดหรือลินไม่เพี้ยน มันรสพีชนะ ไม่พีชก็แอปเปิ้ลแหละ"

 แล้วเราก็เปลี่ยนจากจิบเป็นดื่มอย่างจริงจังพลางเดาไปมา ว่ามันคือชารสอะไร จนตอนเรียกเช็คบิลนั้น

แหละด้วยความอดไม่ได้ สงสัยอะไรต้องถาม..พี่คะนี้ชารสอะไรอ่ะ..คำตอบที่ได้คือ ไรสพีช

จริง ๆ คะ มองหน้ากันแล้วก็อดพูดเบา ๆ ไม่ได้ว่า....

"ไฮโซ..อ่ะ ถ้ารู้ว่าจะเสิร์ฟชานี้ไม่สั่งกาแฟมากินหรอก..(ที่สำคัญ ฟรีด้วย 555 )

 

 

ออกมานอกร้านก็ไม่ลืมที่จะถ่ายรูปกับป้ายร้านเค้าซะหน่อย..ถ่ายกันเองจนมองหน้ากัน

แล้วก็อยากได้รูปคู่บ้าง และแล้วก็เจอเหยื่อ หุ หุ เป็นหญิงสาวหน้าตาดี ที่แต่งตัวเข้ากับร้าน

เลย แต่งตัวได้อาร์ต พอ ๆ กับแนวร้านนี้เลย...

 

Canal Ludmayom

posted on 07 Jun 2010 22:01 by mamphis

 

ด้วยความใกล้..และบังเอิญ..ได้ยินชื่อมานานแหละ " คลองลัดมะยม "
วันเสาร์ที่ผ่านมา เพราะมีธุระต้องเข้า กทม. ( อีกแล้ว ) แต่ก่อนจะได้
ทำธุระ ทำไงไม่รู้ไปโผล่ ที่ "ตลาดน้ำคลองลัดมะยม "
ได้ยินชื่อมานาน แต่ไม่เคยอยู่ในความคิดว่า จะต้องไป และเพราะด้วย
มาโดนไม่ตั้งใจ เลยไม่ได้ พกกล้องมาด้วย !!!! แต่ เอ๊ะ !!! รูปมายังไง
มือถือคะ ช่วยชีวิตในยามคับขัน ฮา ๆๆ ขนาดนั้นเลย
" ตลาดน้ำคลองลัดมะยม " อยู่ เลย " ตลาดน้ำตลิ่งชั่น " ไปไม่มา หาง่าย
ถ้าสำหรับคนที่ ขับรถอยู่ในระแวงนั้น ๆ ถนนบางระมาด เลี้ยวไปตามทาง
ถนนเส้นที่จะไปบางแค แต่เลยแยกไปเพียงเล็กน้อยจะเห็นคล้าย ๆซอย
ทางซ้ายมือเขียนไว้ว่า " ถนนบางระมาด " แถวถนนกาญจนาภิเษก
ก่อนถึงสมาคมชาวปักษ์ใต้ คิดว่าหาไม่ยากนะ ถ้ามีโอกาสก็ลอง ๆ ไปดู
กันนะ ฉันเองก็ว่าจะไปอีกสักครั้ง ยังถ่ายรูปได้ไม่ครบตามที่ตั้งใจ มีบางที่
ที่ยังไม่ได้เดินเข้าไปดู อยากลองเดินเข้าไปดูในสวนของชาวบ้าน
ชาวสวนแถวนั้นสักหน่อย บรรยากาศร่มรื่นดีคะ ที่น่าแปลก คือถึงแม้จะ
เป็นวันเสาร์แต่คนก็ไม่เยอะเว่อร์ ถ่ายรูปและเดินเล่นได้สบาย ๆ
ปล.ตลาดเริ่ม ๆเก็บของกันประมาณบ่ายสามคะ

summer scent

posted on 04 Jun 2010 20:28 by mamphis

 

กลิ่นของฤดูร้อนกำลังจะลาจาก ฤดูฝนกำลังจะเข้ามาแทนที่...ฤดูเหงา..
ฤดูร้อนใกล้จะลาจากเรากันเต็มทีแล้ว ฝนเริ่ม โปรยปรายในหลาย ๆ ที่
ถึงฉันจะชอบเวลาที่ฝนตก..แต่ฝนก็มักทำให้ฉัน เศร้า และหงอยได้ใน
หลาย ๆ เรื่อง เพราะถึงฉันจะชอบฝน แต่ฉันไม่ชอบแฉะ..และเปียกไม่
ชอบอากาศชื่น ๆ ครึม ๆ มันทำให้หดหู่ และเศร้าได้โดยไม่มีสาเหตุ....
หน้าร้อนหรือฤดูร้อน เป็นฤดูที่ฉันโหวตคะแนนให้น้อยที่สุด เพราะมันร้อน
ง่าย ๆ ตามฤดูกาล แต่ข้อดีของฤดูร้อนที่ทำให้ฉันชอบในทุก ๆ ปีคือ
ดอกไม้ที่บานตามข้างทาง สองฝั่งถนนในหลาย ๆ ที่ สีสันของดอกไม้
ในหน้าร้อนสดใสไม่แพ้กันกับ สีสันของดอกไม้ในฤดูหนาว ตรงกันข้าม
ฉันว่ามันดูสวย สวยแบบเรียบ ๆ คงเพราะมันเรียบและหาดูง่ายหลายคน
จึงมักมองข้ามไป ช่วงเวลาของหน้าร้อนกำลังจะหมดไป นี้อาจเป็นรูปที่
เกี่ยวกับดอกไม้ และสวนสาธารณะ เป็น set สุดท้ายก็เป็นได้....
ฉันชอบที่นี้ เป็นที่ ๆ ฉันมักจะไปในทุก ๆ ปี และ ปีหล่ะ หลาย ๆ ครั้ง
" สวนรถไฟ " ฉันชอบที่จะเรียกแบบนี้มากกว่าที่จะเรียก " สวนวชิรเบญจทัศ "
มันฟังเป็นทางการไปหน่อย ไม่คุ้นกับของอย่างฉัน คนเรียบ ๆ ง่าย ๆ ( มั้งนะ )
ดอกยี่เข่ง สีม่วงสด (ใส ) :P
ดอกยี่เข่ง สีขาว (เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นทั้ง ๆ ที่รู้จักกันมานาน..รู้จักชื่อนะ)
ผีเสื้อ..อุทยานสวนผีเสื้อ
บึงบัว..หรือ อดีตอาจเคยเป็นสวนกล้วย..
แม้รอบข้างจะโรยรา..สองเธอยังเคียงคู่...
เต่าเกาะ (หิน ) นึกขำ ๆ ถึงเกาะเต่าขึ้นมาซะงั้น
เห็นแล้วนึกถึง "ท่งดอกกระเจียวที่ไปมาเมื่อปีที่แล้ว..ที่นี้ยังดูดีกว่า....แม้ไม่ใช่ดอกกระเจียว
ลาก่อนหน้าร้อน..ถ่ายรูปนี้เสร็จ..ฝนก็ตกตามมาในไม่ช้า แสงสุดท้ายที่ " ถนนพระอาทิตย์ "

Suan Pakkad Palace

posted on 03 Jun 2010 12:12 by mamphis

 

วันว่าง..เปล่า ไม่มีอะไรให้ทำ ก็ตระเวนถ่ายรูป กันซะ..

ระหว่างที่อยู่บนรถเมล์..กำลังจะกลับห้อง เสียงโทรศัพท์ที่ คุ้นชิน

 ก็ดังขี้น (รับรู้ได้ว่า..) ใครโทรมา..ถามนั้น นู่น นี้ แล้วก็ทิ้ง ปัญหาไว้

ให้ คือ ช่วยหาด้วยนะ ว่าจะไปถ่ายรูปที่ไหนกันดี..

 

แต่คราวนี้ฉันก็ จนด้วย ปัญหาที่ให้ไว้ โยนกลับไปว่าช่วยหาด้วย

หล่ะกันนะว่าเราจะไปที่ไหนกันดี..(เงียบหาย..ข้ามคืน)

 

ก่อน เก้าโมงเช้า เสียงที่คุ้นชินก็ดังขึ้นอีกครั้ง..

ตื่น ฤ ? ยัง..ตกลงเราไป "วังสวนผักกาด"กันนะ เคยไป มารึยัง..

ยังนะ คุ้น ๆ ว่าอยู่ใกล้ ๆ อืม..ก็ดี เพราะ ฉันก็ไม่อยากไปไหนไกล

ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง ฉันกำลังมีปัญหา กับกล้อง (กรรม) นี้อยู่..

 

เวลาเที่ยง เราก็ถึง "วังสวนผักกาด" ใกล้กว่าที่คิด ทามกลางตึกสูง

เรือนไทย เก่า ๆ ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้หลากหลาย

เขียวฉุ่ม..ถ้าหากเพียงมันจะเป็น การเดินใน "ฤดูหนาว" มันคงดีกว่านี้

เพราะแม้จะร่มรื่น แปลกตา แต่ฉันก็ร้อน หรืออาจเพราะอารมณ์ฉันขุ่นอยู่..

เลย..ไม่ค่อย ได้ถ่ายอะไรมากมาย เหมือนกับใคร..อีกคนที่ร่วมทาง

 

 

แอบเอารูปของใครอีกคนมาลง เจ้าของมาเห็นจะว่าอย่างไร..

 รูปสวยดี..อิจฉา เดี๋ยวนี้ฉันทำไมขี้อิจฉานักก็ไม่รู้...เบื่อตัวเองจัง

 

...........................  ............................ .............................. ............................

Museum Siam @ Phra Nakhon

posted on 15 May 2010 20:23 by mamphis

รูปเยอะไปหน่อยค่อย ๆ ดูกันนะคะ รีบอากาศร้อน ๆ ไปเดินเล่นที่นี้ก็ สบายดี

มีอะไรให้ดูให้ชม ให้เล่น ให้ได้รู้เยอะกว่าที่เอามาลงมาก ๆ ถ้ามีเวลา บวก กับหา

โอกาสไปแถวนั้นได้ ท่าเตียน ก็แนะนำว่าให้ลองไปดูนะ ค่าเข้าชม  100 บาท

ถ้าไปถึง 5 คน คิดแค่ครึ่งเดียว นักเรียน นักศึกษา 50 บาท  ตรงข้ามด้านหลัง

ข้ามถนนไป แนะนำให้ไปนั่งชมวิวพระอาทิตย์ตกดิน ที่ร้าน VIVI Cafe คะ

ร้านอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงกันข้ามกันวัดอรุณฯ อย่าพลาดขอบอก...

http://mamphis.exteen.com/20090622/vivi-cafe

 

Sunset in the park

posted on 03 May 2010 11:39 by mamphis

 

ยามเย็น..เราพากัน...เดินเล่น แต่วันนี้..ฉัน "ฉาย..เดี่ยว" แต่ก็ไม่เดียวดายนะ

ผู้คนในสวนสาธารณะ มากหน้าหลายตา แม้ไม่เคยรู้จัก แต่ก็พร้อม

ที่จะมอบรอยยิ้มกลับมาให้เสมอ เพียง แค่สบตากัน ในบรรยากาศที่บ้านเมืองวุ่นวาย

สถานที่ในเมืองที่พอจะให้ผู้คนหลบเลี่ยงความเครียด มาพักใจ สวนสาธารณะ

ก็เป็นคำตอบที่ดีอย่างหนึ่งการเดินเล่นคนเดียว แม้จะดูไม่แปลกในสถานที่นั้น ๆ

แต่ก็ไม่คุ้นชิน สำหรับฉัน เพราะนี้เป็นครั้งแรกที่ ฉันเดินสวนสาธารณะ เพียงคนเดียว

เดินถ่ายรูป นั้น นู่น นี้เพียงคนเดียว ออกจะดูเหงา ๆ เหมือนจิตตก แต่ก็เปล่านะ

ฉันว่ามันเป็นการเริ่มต้นที่ดี ที่ฉัน จะลองในสิ่งที่ไม่เคยทำคนเดียว เพื่อที่ฉันจะสามารถ..

ก้าวต่อไปในที่ ๆไกลกว่า"สวนสาธารณะ" เพียงคนเดียวได้ มันคือการเริ่มต้น

 

 

... ... ... ... ฉาย...เดี่ยว... ...  jatujak ... ... ... ...

                                                    30 - 04 - 10

songkran@ kanjanaburi

posted on 24 Apr 2010 19:06 by mamphis

 

สงกรานต์ที่ผ่านมา...กลับบ้านคะ กาญฯ วันสงกรานต์มาช้ากว่า ที่อื่น ๆ

จึงเป็นเรื่องดสำหรับฉันซึ่งไม่ชอบเปียก เที่ยวสงกรานต์ได้โดยไม่เปียก

แค่แฉะ แฉะ เท่านั้นเอง สงกรานต์ ปีนี้สำหรับฉัน เป็นวันครอบครัว

ไปจริง ๆ ตาม อย่างชาวบ้านเค้า เพราะมารวมตัวกันที่กาญฯเกือบครบ

บ้านฉันถ้าลองรวมตัวกันได้นั้นก็หมายถึงการเที่ยว และเที่ยว แหละคะ

3 วันไม่ได้อยู่บ้านเลยฉัน..ดำเป็นเหนียกกันเลยที่เดียว...

 

 

 

 

 

วันแรกเริ่มด้วยการไปน้ำตก เอราวัณ อ.ศรีสวัสดิ์ กล้องพร้อม รถพร้อม

เดินทางได้ (แต่เช้า) เมื่อไปถึง ..ผิดคาด คนเยอะมาก เก็บกล้อง

คนท้อ เลิกถ่ายรูปเล่นน้ำซะ เป็นการมาเอราวัณในรอบหลายปีมากของฉัน

แต่เอราวัณไม่เคยเปลี่ยน ที่เปลี่ยนไปคือบรรยากาศที่คนเยอะมากเกินไป

เหมือนไปเดินงานกาชาดเลยอ่ะ...เล่นน้ำกลับบ้าน จบไปหนึ่งวัน

ไม่ได้อะไรเลยนอกจากเล่นน้ำ จิตหล่นหายไปกลางทาง T T

 

 

วันที่สอง ตั้งใจจะอยู่บ้าน แต่ก็ยากคะ โดนลากมาจนได้..เริ่มต้น

ที่อ.ท่าม่วง ตั้งใจไปฟาร์มนกกระจอกเทศ ใจหึกเหิมวันนี้จะกินสเต๊กนกกระจอกเทศ

อดอีกฉัน..เซ็งแต่วัน แถมจะโดนลากไปแช่น้ำแร่ น้ำพุร้อน ตอนเที่ยง

แดดเปรี๊ยง ๆ หนีหล่ะคะ ฆ่าเวลากันอยู่กับน้ำแร่ซะ 2 - 3 ชั่วโมง นึกว่าจะได้กลับ

บ้านจบทริปของวันนี้ เปล่า ไปไหว้พระต่อที่วัดถ้ำมังกร ต้องปีนบรรได ขึ้นไป

ที่ใช่คำว่าปีนเพราะพอขึ้นไปถึงเจอแม่ชี บนนั้นบอกมาคะ ว่าเก่งนะ ขึ้นบรรได

กันมาตั้งสองร้อยกว่าขั้น อืม..ถ้ารู้ฉันคงไม่หลวมตัวมาต้องมาปีนเขาขึ้นถ้ำอีก

 

บ่น บ่น มาทั้งหมดทั้งหลาย แต่มันก็ทำให้ฉันผ่านวันร้าย ๆ เรื่องแย่ ๆ 

บ้างเรื่องมาได้ เป็นครั้งแรกที่ ปกติเวลาฉันอารมณ์ ประมาณนี้ ฉันมักจะ

เลือกอยู่คนเดียว แต่ครั้งนี้ ฉันของแทรก อยู่ในกลุ่มผู้คนมากกว่าจะโดดเดียว

ขอบคุณวันครอบครัว และวันสงกรานต์ที่ทำให้ฉันผ่านมาได้.. .