TrAvEl.. iN.. LoVe

He is the truth. Not just a fantasy ..

Rabbit on the Moon. Who will take a look ..
I was just looking at the moon ..
I've never seen a rabbit in front of the imagination ..
Take a look at him all night .. ..

The world of reality and imagination may finish line ..
And found to be parties to take a look ..
something that does not exist ..

 

เที่ยวไกลนิดหนึ่งพอดีมีโอกาสได้ลงใต้ไปเยี่ยมญาติ (เยี่ยมจริงๆ)

มีคนบอกมาแบบนั้นเพราะเจอหน้าท่านญาติรวมกันไม่เกิน 5 ชั่วโมง

ลงรถที่นครทานอาหารเช้ากับน้า ๆ เสร็จฉันก็นั่งรถตู้ต่อไปภูเก็ต ณ บัดนาว

เนื่องจากนัดกับคนแถวนั้นไว้ นานแหละจนโดนท้วงถามว่า เมื่อไรจะมาสักทีมาอยู่

ภูเก็ตตั้ง 7 เดือนแล้วยังไม่มีแมวที่ไหนแวะไปเยี่ยมเลย เหงา เหงา

เมื่อมีโอกาสจงอย่าพลาดที่จะหนีเที่ยว ฉันก็เลยจัดไป โดนพาตัวเอง

เดินทางไปแต่เพียงผู้เดียว เป็นจังหวัดที่ฉันไมม่เคยได้ผ่าน หรือเฉียดไปใกล้

เลยสักครั้งเดียวและถ้าเพราะไม่ใช่มีใครอยู่ที่นั้น ฉันก็ไม่เคยนึกว่าจะต้องไป

ที่ ๆ หลายคนชอบ แต่ฉันกลับรู้สึกเฉย ๆ และด้วยความรู้สึกนี้แหละเลยทำให้ต้อง

มานั่งคิดว่า ฉันจะไปทำอะไรที่ภูเก็ต ถึงจเป็นเวลาแค่เพียง 2 วัน

และแล้วก็ไม่พ้น google ถ้าคนที่รู้จักฉันน่าจะพอเดาได้นะว่าฉันจะ Search

หาอะไร ถูกต้อง!!! "ร้านกาแฟ" คะ ถ้าลองได้เที่ยวไม่ว่าที่ไหน ๆ สิ่งหนึ่งสำหรับ

ฉันตอนนี้คือ ร้านกาแฟ แล้วก็ได้มาหลายร้าน จนต้องมีกากดอกจันกันเลยทีเดียว

 

Kaffe ' คือร้านแรกที่ฉันเลือก หนึ่งบรรยากาศได้ สองสถานที่ได้ และสามมีทาร์ตไข่

ภูเก็ตร้านกาแฟตกแต่งแนวอาร์แกลลอรี่เยอะมาก.. แต่ที่เลือกร้านนี้ก็อย่างที่บอกไว้แล้วข้างต้น

เจ้าของร้านก็เป็นกันเองดีคะ พนักงานก็สุภาพ บริการดี นั่งปุบยังไม่ทันต้องสั่งอะไรก็เอา

น้ำมาเสิร์ฟ..ซึ่งตอนแรกเราสองคนก็ไม่ได้สนใจ ก็แค่น้ำจะมีอะไรมาก ปล่อยผ่าน..

 

2 คนไม่รอช้าตั้งคำถามแรกกับพนักงานทันทีด้วยไม่อยากเสียมารยาท(ที่มีอยู่น้อยนิด)

"ถ่ายรูปได้มั้ยคะ.." พนักงานยิ้ม ๆ แล้วตอบว่าได้ เท่านั้นไม่พอพี่เจ้าของร้านอำนวยความ

เป็นกันเองมาให้เราทันที คงเห็นแล้วว่าไอ้บ้า สองคนนี้มันบ้าถ่ายรูปขนาดไหน

"ด้านนอกก็เดินเข้าไปถ่ายรูปได้นะคะ หรือจะย้ายไปนั่ง ด้านนอกก็ได้นะคะ"

เท่านั้นแหละ สองคนไม่รอช้า เดินกันทั่วร้าน ถ่ายมุมนั้น นู่น นี้ เสร็จก็เป็นอันต้องรีบ

เพราะเรามีจุดหมายต่อไป (จะเอามาลงให้ดูใน Entry ที่หน้า)

 

แต่พอนั้น นู่น นี้เสร็จก็จิบน้ำที่เค้ายกมาให้ซะหน่อย เฮ้ย..มองหน้ากัน รสชาตินี้คุ้น ๆ

ดมกลิ่นก็หอม เพื่อนร่วมทางอีกคนถามขึ้นมาทันทีว่า "พี่ว่านี้มันน้ำชาใช่มั้ย..รสชาตคุ้น ๆ นะ"

ฉันลองชิมบาง "อืม..ใช่..คุ้น ๆ ว่ะ ถ้าจำไม่ผิดหรือลินไม่เพี้ยน มันรสพีชนะ ไม่พีชก็แอปเปิ้ลแหละ"

 แล้วเราก็เปลี่ยนจากจิบเป็นดื่มอย่างจริงจังพลางเดาไปมา ว่ามันคือชารสอะไร จนตอนเรียกเช็คบิลนั้น

แหละด้วยความอดไม่ได้ สงสัยอะไรต้องถาม..พี่คะนี้ชารสอะไรอ่ะ..คำตอบที่ได้คือ ไรสพีช

จริง ๆ คะ มองหน้ากันแล้วก็อดพูดเบา ๆ ไม่ได้ว่า....

"ไฮโซ..อ่ะ ถ้ารู้ว่าจะเสิร์ฟชานี้ไม่สั่งกาแฟมากินหรอก..(ที่สำคัญ ฟรีด้วย 555 )

 

 

ออกมานอกร้านก็ไม่ลืมที่จะถ่ายรูปกับป้ายร้านเค้าซะหน่อย..ถ่ายกันเองจนมองหน้ากัน

แล้วก็อยากได้รูปคู่บ้าง และแล้วก็เจอเหยื่อ หุ หุ เป็นหญิงสาวหน้าตาดี ที่แต่งตัวเข้ากับร้าน

เลย แต่งตัวได้อาร์ต พอ ๆ กับแนวร้านนี้เลย...

 

 

 

 

วันว่าง..เปล่า ไม่มีอะไรให้ทำ ก็ตระเวนถ่ายรูป กันซะ..

ระหว่างที่อยู่บนรถเมล์..กำลังจะกลับห้อง เสียงโทรศัพท์ที่ คุ้นชิน

 ก็ดังขี้น (รับรู้ได้ว่า..) ใครโทรมา..ถามนั้น นู่น นี้ แล้วก็ทิ้ง ปัญหาไว้

ให้ คือ ช่วยหาด้วยนะ ว่าจะไปถ่ายรูปที่ไหนกันดี..

 

แต่คราวนี้ฉันก็ จนด้วย ปัญหาที่ให้ไว้ โยนกลับไปว่าช่วยหาด้วย

หล่ะกันนะว่าเราจะไปที่ไหนกันดี..(เงียบหาย..ข้ามคืน)

 

ก่อน เก้าโมงเช้า เสียงที่คุ้นชินก็ดังขึ้นอีกครั้ง..

ตื่น ฤ ? ยัง..ตกลงเราไป "วังสวนผักกาด"กันนะ เคยไป มารึยัง..

ยังนะ คุ้น ๆ ว่าอยู่ใกล้ ๆ อืม..ก็ดี เพราะ ฉันก็ไม่อยากไปไหนไกล

ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง ฉันกำลังมีปัญหา กับกล้อง (กรรม) นี้อยู่..

 

เวลาเที่ยง เราก็ถึง "วังสวนผักกาด" ใกล้กว่าที่คิด ทามกลางตึกสูง

เรือนไทย เก่า ๆ ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้หลากหลาย

เขียวฉุ่ม..ถ้าหากเพียงมันจะเป็น การเดินใน "ฤดูหนาว" มันคงดีกว่านี้

เพราะแม้จะร่มรื่น แปลกตา แต่ฉันก็ร้อน หรืออาจเพราะอารมณ์ฉันขุ่นอยู่..

เลย..ไม่ค่อย ได้ถ่ายอะไรมากมาย เหมือนกับใคร..อีกคนที่ร่วมทาง

 

 

แอบเอารูปของใครอีกคนมาลง เจ้าของมาเห็นจะว่าอย่างไร..

 รูปสวยดี..อิจฉา เดี๋ยวนี้ฉันทำไมขี้อิจฉานักก็ไม่รู้...เบื่อตัวเองจัง

 

...........................  ............................ .............................. ............................

รูปเยอะไปหน่อยค่อย ๆ ดูกันนะคะ รีบอากาศร้อน ๆ ไปเดินเล่นที่นี้ก็ สบายดี

มีอะไรให้ดูให้ชม ให้เล่น ให้ได้รู้เยอะกว่าที่เอามาลงมาก ๆ ถ้ามีเวลา บวก กับหา

โอกาสไปแถวนั้นได้ ท่าเตียน ก็แนะนำว่าให้ลองไปดูนะ ค่าเข้าชม  100 บาท

ถ้าไปถึง 5 คน คิดแค่ครึ่งเดียว นักเรียน นักศึกษา 50 บาท  ตรงข้ามด้านหลัง

ข้ามถนนไป แนะนำให้ไปนั่งชมวิวพระอาทิตย์ตกดิน ที่ร้าน VIVI Cafe คะ

ร้านอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงกันข้ามกันวัดอรุณฯ อย่าพลาดขอบอก...

http://mamphis.exteen.com/20090622/vivi-cafe

 

 

ยามเย็น..เราพากัน...เดินเล่น แต่วันนี้..ฉัน "ฉาย..เดี่ยว" แต่ก็ไม่เดียวดายนะ

ผู้คนในสวนสาธารณะ มากหน้าหลายตา แม้ไม่เคยรู้จัก แต่ก็พร้อม

ที่จะมอบรอยยิ้มกลับมาให้เสมอ เพียง แค่สบตากัน ในบรรยากาศที่บ้านเมืองวุ่นวาย

สถานที่ในเมืองที่พอจะให้ผู้คนหลบเลี่ยงความเครียด มาพักใจ สวนสาธารณะ

ก็เป็นคำตอบที่ดีอย่างหนึ่งการเดินเล่นคนเดียว แม้จะดูไม่แปลกในสถานที่นั้น ๆ

แต่ก็ไม่คุ้นชิน สำหรับฉัน เพราะนี้เป็นครั้งแรกที่ ฉันเดินสวนสาธารณะ เพียงคนเดียว

เดินถ่ายรูป นั้น นู่น นี้เพียงคนเดียว ออกจะดูเหงา ๆ เหมือนจิตตก แต่ก็เปล่านะ

ฉันว่ามันเป็นการเริ่มต้นที่ดี ที่ฉัน จะลองในสิ่งที่ไม่เคยทำคนเดียว เพื่อที่ฉันจะสามารถ..

ก้าวต่อไปในที่ ๆไกลกว่า"สวนสาธารณะ" เพียงคนเดียวได้ มันคือการเริ่มต้น

 

 

... ... ... ... ฉาย...เดี่ยว... ...  jatujak ... ... ... ...

                                                    30 - 04 - 10

 

สงกรานต์ที่ผ่านมา...กลับบ้านคะ กาญฯ วันสงกรานต์มาช้ากว่า ที่อื่น ๆ

จึงเป็นเรื่องดสำหรับฉันซึ่งไม่ชอบเปียก เที่ยวสงกรานต์ได้โดยไม่เปียก

แค่แฉะ แฉะ เท่านั้นเอง สงกรานต์ ปีนี้สำหรับฉัน เป็นวันครอบครัว

ไปจริง ๆ ตาม อย่างชาวบ้านเค้า เพราะมารวมตัวกันที่กาญฯเกือบครบ

บ้านฉันถ้าลองรวมตัวกันได้นั้นก็หมายถึงการเที่ยว และเที่ยว แหละคะ

3 วันไม่ได้อยู่บ้านเลยฉัน..ดำเป็นเหนียกกันเลยที่เดียว...

 

 

 

 

 

วันแรกเริ่มด้วยการไปน้ำตก เอราวัณ อ.ศรีสวัสดิ์ กล้องพร้อม รถพร้อม

เดินทางได้ (แต่เช้า) เมื่อไปถึง ..ผิดคาด คนเยอะมาก เก็บกล้อง

คนท้อ เลิกถ่ายรูปเล่นน้ำซะ เป็นการมาเอราวัณในรอบหลายปีมากของฉัน

แต่เอราวัณไม่เคยเปลี่ยน ที่เปลี่ยนไปคือบรรยากาศที่คนเยอะมากเกินไป

เหมือนไปเดินงานกาชาดเลยอ่ะ...เล่นน้ำกลับบ้าน จบไปหนึ่งวัน

ไม่ได้อะไรเลยนอกจากเล่นน้ำ จิตหล่นหายไปกลางทาง T T

 

 

วันที่สอง ตั้งใจจะอยู่บ้าน แต่ก็ยากคะ โดนลากมาจนได้..เริ่มต้น

ที่อ.ท่าม่วง ตั้งใจไปฟาร์มนกกระจอกเทศ ใจหึกเหิมวันนี้จะกินสเต๊กนกกระจอกเทศ

อดอีกฉัน..เซ็งแต่วัน แถมจะโดนลากไปแช่น้ำแร่ น้ำพุร้อน ตอนเที่ยง

แดดเปรี๊ยง ๆ หนีหล่ะคะ ฆ่าเวลากันอยู่กับน้ำแร่ซะ 2 - 3 ชั่วโมง นึกว่าจะได้กลับ

บ้านจบทริปของวันนี้ เปล่า ไปไหว้พระต่อที่วัดถ้ำมังกร ต้องปีนบรรได ขึ้นไป

ที่ใช่คำว่าปีนเพราะพอขึ้นไปถึงเจอแม่ชี บนนั้นบอกมาคะ ว่าเก่งนะ ขึ้นบรรได

กันมาตั้งสองร้อยกว่าขั้น อืม..ถ้ารู้ฉันคงไม่หลวมตัวมาต้องมาปีนเขาขึ้นถ้ำอีก

 

บ่น บ่น มาทั้งหมดทั้งหลาย แต่มันก็ทำให้ฉันผ่านวันร้าย ๆ เรื่องแย่ ๆ 

บ้างเรื่องมาได้ เป็นครั้งแรกที่ ปกติเวลาฉันอารมณ์ ประมาณนี้ ฉันมักจะ

เลือกอยู่คนเดียว แต่ครั้งนี้ ฉันของแทรก อยู่ในกลุ่มผู้คนมากกว่าจะโดดเดียว

ขอบคุณวันครอบครัว และวันสงกรานต์ที่ทำให้ฉันผ่านมาได้.. .