i am in love

 

 

 

ความสุขจ๋า ...
อย่าเข้ามาใกล้ฉันเลยนะ ...
ตอนนี้ ... ฉันพอใจที่จะอยู่กับความทุกข์
พอใจที่จะได้อยู่ใกล้ ๆ น้ำตาและความเศร้า
และพอใจที่จะพูดคุยแลกเปลี่ยนอยู่กับความเสียใจ

 

 

ความสุขจ๋า ...
เขยิบออกห่างจากฉันไปอีกนิดเถอะนะ ...
เพราะฉันรู้สึกว่า เธอกำลังเข้ามาใกล้ฉันมากเกินไป
หากเธอเข้ามาใกล้ฉันมากไปกว่านี้อีกนิด
ฉันอาจจะกลายเป็นคนที่มีความสุขไปก็เป็นได้
หากเป็นเช่นนั้น ... ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ
และความร่าเริงที่ติดตามเธอมาด้วย
คงพลอยทำให้ฉันมีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ
และความร่าเริง พร้อม ๆ กับมีความสุข

 

 

เพราะฉะนั้น ... ถือเสียว่าฉันคุกเข่าขอร้องเธอก็ได้นะ
ความสุขจ๋า ...
ได้โปรดถอยห่างออกไปเถิด
เค้าคนนั้นบอกกับฉันว่า ...
หากเมื่อใดที่ฉันมีรอยยิ้ม
หากเมื่อใดที่ฉันมีเสียงหัวเราะ
หากเมื่อใดที่ฉันร่าเริง
หรือหากเมื่อใดที่ฉันมีความสุข
เค้าคนนั้นจะไปจากฉัน
เค้าคนนั้นจะไม่หันมาหยิบยื่น
แม้เพียงเสี้ยวของความเห็นใจให้แก่ฉันอีก
ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคงทนไม่ได้

 

ดังนั้น ... ฉันขออยู่กับความทุกข์ ความเศร้า
น้ำตาและความเสียใจจะดีกว่า
เพราะอย่างน้อย ...
เค้าคนนั้นก็จะได้ไม่จากฉันไป
ก็จะมีค่าอะไร หากฉันมีความสุข
แต่ฉันไม่มีเค้าคนนั้น ...

 

แต่งโดย น้องชายนาย Keroro ด้วยอารมณ์พาไป ขอบคุณนะคะ

 

 

 

                                          

    

 

 

มีเด็กชายคนหนึ่งเมื่อเขาร้องไห้

หยดน้ำตาจะกลายเป็นตุ๊กตา

ผู้คนพากันแวะเวียนมาหาเด็กน้อย

และทำให้เขาร้องไห้เมื่อได้ตุ๊กตา

คนละตัวก็กลับไป 

                                                  

 

เด็กน้อยมีตุ๊กตามากมายแต่ไม่มีเพื่อน
 

เด็กน้อยยิ้มให้กับบรรดาตุ๊กตา
 

ทุกตัวมีความหมายกับเขา
 

และทุกตัวไม่มีตัวไหนอยู่กับเขาได้นาน 

                                                     

 

เด็กน้อยถูกทำร้ายเพื่อให้มีน้ำตา
 

เพื่อความปรารถนาของผู้คน
 

เขาค่อยค่อยเรียนรู้จากความเจ็บปวด
 

ว่าน้ำตาของเขาทำให้คนอื่นมีความสุข 

   

                                                        

      เขาร้องไห้ทุกวันจนตาย..
 

ในวันงานศพเด็กน้อยถูกฝัง
 

มีบางคนเอาตุ๊กตาที่ได้รับมาวางคืน
 

กองตุ๊กตาเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยเรื่อย
 

เวลาผ่านไปกองตุ๊กตาก็ค่อยค่อยลดลง
 

ด้วยมีคนทยอยกันมาเก็บไป
 

สิ่งต่างๆล้วนหมุนเวียนไป
 

ความสุข ความทุกข์ หากเพียงแต่มีความรัก
 

โลกจะน่าอยู่ขึ้น กว่าโลกที่มีแต่ความหลง 
 

 

 

 

 

 

ความสุขของคุณคืออะไร?

คุณนั่งทับ ความสุขของใครอยู่รึเปล่า ?

 

(จากเว็บ daypoets.com)

 

อ่านจบ ให้กลับมานึกถึงตัวเองว่า...

นั่นซิ ฉันไปนั่งทับ ความสุขของใคร

โดยที่ไม่รู้ตัวรึเปล่า อาจเพราะกำลัง

มีความสุข เลยมองข้ามความทุกข์

ของคนอื่นไป หรือ ถ้ามองจากใน

นิทาน มันเป็นหน้าที่ ของคน ๆ หนึ่ง

งั้นเหรอที่จะนำความสุขมาให้เรา

ก็ไม่ใช่นิ มันเป็นตัวเราเองซะมากกว่า

ที่ต้องหาความสุข และทำมันขึ้นมา

ด้วยตัวเราเอง ไม่ใช่ได้มาหรือรอ

ให้ใครหยิบยืนมา ที่สำคัญมันคงจะ

เป็นความสุขที่แท้จริง ถ้าไม่ทำให้

                                                    ให้ต้องเดือดร้อน และเสียน้ำตา

                          

 

                                                                 

                                          

 

                          

 

 

 

Soul mate….ที่ไม่มีอยู่จริง

 

มีจริงมั้ยอยากรู้ หลายคน ไขว้ขว้าเพื่อที่จะได้มาครอบครอง

บางคนตั้งตารอคอยเพื่อที่จะได้เจอ แล้วเราจะรู้ได้ยังงั้ยว่าใช่

 

 

 

 

 

 

 

   "คู่แท้” ของเราจริง ๆ มีบททดสอบอะไรมั้ย

เพื่อที่จะได้รู้ว่าเค้าคือคู่แท้ของเรา

และเราก็เป็นคู่แท้ของเค้าเช่นกัน

การเป็นคู่แท้มันต้องเป็นด้วยกันทั้ง 2

ฝ่ายเป็นด้วยความสมัครใจ

สำหรับตัวเองในอดีตไม่รู้ว่าเพราะความคิดที่ยังเป็นเด็ก

ถึงคิดว่ามันมีจริง คิดว่าได้มาครอบครองเป็น

ของตัวเองมั่นใจขนาดให้ สัญญากับตัวเองว่าจะรักเพียงคน ๆ นี้

ไปตลอดชีวิตของฉันและจะไม่รักใครอีกเลย

 

 

 

 

 

 

 

สำหรับเราคิดว่าเค้าคือ  Soulmate  แต่เคยถามเค้ามั้ย

ว่าเราใช่ Soul mate ของเค้ารึเปล่าอาจไม่ได้คำตอบ

แต่ในเวลานั้น คงคิดเข้าข้างตัวเองว่าการไม่ตอบหมายถึงใช่

นั้นคืออดีตกับความคิดของฉันในตอนนั้นสำหรับตอนนี้

 ณ ปัจจุบัน ฉันได้เรียนรู้ ด้วยตัวเองว่า

มันคงไม่มีอยู่จริง เป็นเพราะผิดหวังมารึป่าว

ถึงได้มีมุมมองแบบนี้ อาจจะใช่  หรือ อาจจะไม่ใช่

เพราะว่าเคยรัก ..เพราะว่าเคยคิด

เคยตั้งความหวังกับรักครั้งที่ผ่านมา

ทุ่มเทให้หมดทั้งใจ

แล้วสุดท้ายที่ว่าบอกรักกันไม่นานก็เป็นเปลี่ยนไป

ไม่นานก็ลืมทุกอย่าง

มีแต่ความหลอกลวงกันมีแต่การทำลายจิตใจกัน

วันนี้เพราะ ความเป็นจริงที่โหดร้าย

 

 

 

 

 

 

 

 

ทำให้คิดว่าโลกมันไม่เคยมี “ รักแท้”

คำพูดที่ว่า “รัก” จากเค้าคนที่เคยบอก

พูดไปแล้วก็ลืม หลอกลวงกันทั้งนั้น

จะรักทำมั้ยให้มันทำลายใจเราเอง หลอกลวงให้ฉันตายใจ

ฉันพอแล้ว พอที กับรักที่ไม่เคยจริงใจ เพราะรักเธอ

เพราะไว้ใจเธอมากไป วันนี้ฉันจึงต้องเจ็บช้ำ

 

 

ยิ่งรักจริงฉันยิ่งเจ็บช้ำใจมันทรมานนะกับการสูญเสีย

มันทรมานเกือบตาย นับจากนั้น

เตือนตัวเองว่าพอแล้วรักที่มีแต่ทุ่มเทใจ

ให้คนคนนั้น นับจากนี้ฉันเตือนตัวเองให้จำไว้

ไว้ใจใครหมดใจไม่ได้ มีแต่หลอกลวงกัน สำหรับฉัน

 

 

 

 “ใครรักมากกว่า ก็จะเป็นฝ่ายที่เจ็บช้ำมากกว่า”

และถึงตอนนี้ฉันก็คงยังรักษาคำสัญญาของตัวเอง

ที่ว่าจะไม่รักใครอีก

หรือจริง ๆ แล้วฉันรักใครไม่ได้อีกนอกจาก...

แต่ถึงยงั้ยตัวฉันตอนนี้ แม้จะไม่มี Soul mate

 

 

 

 

 

 

   แต่ฉันก็มีความสุขดี  ในทุก ๆ วันที่เดียวดาย   

 

 

 

 

 

 

 

สิ่งมีชีวิต...ที่เรียกว่าเพื่อน

เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่คนเราไม่ควรจะลืมเลือน

 หรือให้มันขาดหายไปจากชีวิตเรา คำว่า

                     

 

 “เพื่อน”

 

เราจะไม่ผิดหวังกับคำ ๆ นี้ ถ้าเราใช้ให้ถูกคน

 ให้กับคนที่เรารู้สึกว่าเค้าควรจะได้คำ ๆ นี้จากเรา  

 และเมื่อใดที่เราอยากจะได้คำ ๆ นี้

 กลับมาพร้อมกับความจริงใจ

 มันก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเองนั้นแหละ

 ว่าสมควรจะได้รับคำ ๆ นี้ กลับมาไหม

        

 

      

  สิ่งนี้ต้องใช้เวลา อาจจะมากน้อยไม่เท่ากัน

 บางคนโชคดีก็ใช่เวลาไม่นาน

แต่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตกลับหามันไม่เจอ 

 แต่นั้นก็ขึ้นอยู่กับตัวเราก่อนเสมอ

 ไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ ทุกสิ่งต้องเริ่มจากตัวเรา

 ก่อนที่จะเรียกร้องสิ่งนั้น ๆ จากใครต่อใคร

 คำว่า “มิตรภาพ”ไม่จำเป็นต้องคุยกันทุกวัน

 ไม่จำเป็นที่ต้องเจอกันเป็นประจำ

มันคงเกิดตามมา

                            จากความจริงใจที่มอบให้กัน “มิตรภาพ” 

 มันคงจะไม่ใช่สิ่งที่เราจะหยิบยืนให้ใครได้ง่าย ๆ

 ในทุก ๆ วันของชีวิต

 หรือทุกครั้งที่เราได้พบเจอกับใคร

 ที่เพียงผ่านเข้ามาหรือให้ไปเมื่อแรกเจอกัน

          

 

 

"ลืมเลือน”

   เมื่อเราให้ความจริงใจกับใครสักคนแล้ว

 สำหรับเพื่อนสิ่งที่ตามมาระหว่างกันคือคำว่า

“มิตรภาพ”

 แต่มันก็มีวันหมดอายุได้เหมือนกัน

 มันก็อยู่ที่ตัวเราเองนั้นแหละว่าจะรักษา

มันได้นานขนาดไหน

 มิตรภาพ

ไม่เกี่ยวกับระยะทางและความถี่ในการเจอ

 ไม่เกี่ยวว่าต้องใช้คำพูดหวาน ๆ เพาะ ๆ ให้แก่กัน

แต่มันอยู่ที่การใส่ใจในความรู้สึกของกันและกัน

คำว่า “มิตรภาพ...ไม่มีวันลืมเลือน”

ไม่ใช่ได้มาเมื่อ

บอกรัก หรือการทำดีต่อกันเพียงอย่างเดียว

แต่มันเป็นอะไรที่ลึกซึ้ง...คุณจะรู้ได้

นั้นต้องหาคำตอบเอาเอง

“คำว่า เพื่อน...และมิตรภาพ”

สำหรับความเป็นเพื่อนแค่คำว่า

"คิดถึง"

แค่นี้ก็ทำให้มีวันดี ๆ เกิดขึ้นได้

ในระหว่าง..กันและกัน

                                     

                      คิดถึงพวกแกนะ "เพื่อน"

 

             

 

 

 

 

 

บอกรักคนบนฟ้า Happy  Valantine

 

 

 

 

 

 

                                                       

 

                                                               

 เวลาปกติ เวลาดี ๆ มันคงเป็นอะไรที่พูดได้ยาก

 

และคิดว่าคงเข้าใจกันได้เองถึงไม่บอกก็น่าที่จะรู้

 

ได้ด้วยความรู้สึก การแสดงออก

 

แต่คนธรรมดาก็ย่อมเป็นคนธรรมดาอยู่วันยังค่ำ

 

ย่อมอยากได้ยินคนที่เรารัก และถ้าเค้าก็รักเราพูดคำๆนี้

 

คำง่ายๆ แต่พูดยากสำหรับคนอย่างฉัน ก็เพราะเป็นคนมั่นใจ

 

ว่าการกระทำย่อมมีผลและเหตุมากกว่าคำพูดซึ่งจริงๆ

 

 ก็คงดีกว่าถ้าทั้งสองอย่างจะดำเนินไปด้วยกัน คงเพราะลืมนึกไปว่า

 

 “เค้าก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง”

 

ซึ่งฉันก็ลืมนึกไปว่าคนทุกคน

 

ย่อมมีเวลาของชีวิตที่ของแต่หล่ะคนที่ไม่เท่ากัน

 

 สำหรับตัวฉันขณะนี้ถือว่าเป็นปกติ

 

กับเวลาของชีวิตที่ยังดำเนินอยู่ แต่สำหรับเค้า

 

 ช่วงเวลาของเค้ามันกลับน้อยกว่าและ

 

เร็วเกินไปสำหรับคนรอบๆตัวเค้า  และอาจจะเพราะรู้สึกผิด

 

หรือเพราะความเสียใจในเวลาที่น้อยไปมากของคนๆหนึ่ง

 

หรืออาจจะเพราะทั้งสองความรู้สึกรวมกัน

 

นี้อาจเป็นวิธีแสดงการขอทาและแสดงออกถึงความเสียใจ

 

ที่ปล่อยเวลาให้ใครคนหนึ่งรอมานาน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เรายังอยู่ด้วยกันอีกนานแสนนาน

 

ฉันเชื่อตัวเองเช่นนั้น

 

ถึงได้ปล่อยวันเวลาไปไกล

 

ควรจะบอกบางคำก็ทำลืมไป

 

คิดว่าเหลือเวลาเท่าไรก็พอพูดมัน

 

กว่าจะบอกตัวเองว่าอย่ามั่นใจ

 

ก็เมื่อในวันที่สาย..ที่ไม่มีเธอข้าง ๆ กายกัน

 

อยากจะบอกคำนั้นที่เธอรอฟังมานาน

 

ฉันก็เหลือเพียงแค่สิทธิบอกเธอผ่านทางสายตา

 

นาทีนี้เวลาที่มีไม่พอสักอย่าง

 

อยากมีหนทางดึงสิ่งต่าง ๆ ย้อนมา

 

จะกอดเธอไว้จะทำทุกวันให้มีความหมายให้มีค่า

 

จะไม่ทำให้เธอปวดใจ ฉันไม่มีวันได้เธอคืนมา

 

ฉันขอเวลาแค่บอกคำนั้น

 

ที่เธอเคยต้องการมันยังทันใช้มั้ย

 

ฉันเสียใจตลอดเวลาที่รักษาเธอไม่ได้

 

สุดท้ายอยากให้รู้ว่า”.........”

 

ได้แต่เกลียดตัวเองที่ลืมนึกไป

 

วันโลกมี”คำว่าสาย”ไว้สะกิดใจให้ฉันรีบทำ

 

ได้แต่กอดตัวเองกับความทรงจำ

 

ที่ยิ่งย้ำว่าฉันมันผิดที่ชะล่าใจ

 

ฉันขอได้มั้ย  แค่บอกคำนั้น

 

ที่เธอต้องการ  มันยังทันใช่มั้ย

 

ฉันรักเธอตลอดเวลา แต่รักษาเธอไม่ได้

 

สุดท้ายเชื่อมั้ย...เวลาไม่เคยพอ

  

(เป็นเนื้อเพลงคะ ซึ่งฟังที่ไรก็โดนทุกที)

    

 

 

                                                             

อีกอย่างที่อยากบอกคนบนฟ้าว่า

 

นอกจากความรู้สึกและความเสียใจที่

 

อยากจะให้รับรู้ไว้ อยากบอกด้วยว่า

 

ฉันมีความสุขทุกครั้งที่ได้คิดถึงเธอในช่วงชีวิตที่เหลือของฉัน

 

 

 

 

 

            

                                                                        

เหตุเกิด...เพราะความเหงา

 

 

       ฉันไม่มีใจจะรักใคร..เพราะใจนั้นไม่ได้อยู่กับฉันแล้ว

 

   ฉันเสียใจที่ให้ความเหงาของตัวเอง...ทำให้ใครอีกคนต้องเจ็บ

 

       ขอโทษ...เสียใจ...อาจไม่เพียงพอ...

 

         แต่อยากให้เธอได้รู้ไว้ก็เท่านั้นเอง

 

 

 

                   

 

 

                                                               

 

 

 

           

 “ฉันไม่มีวันจะรัก...เธอ”

 

     เมื่อฉันไม่ได้รัก..สักพักฉันคงจะ..ขว้างทิ้ง

 

      ต่างกลับ..ที่รักจริงฉันกลับลืมไม่ลง

 

   ของบางอย่างที่ฉันรัก..แม้จะนานสักเพียงไหน

 

     เก่าจนแทบดูไม่ได้..ฉันก็ยังชื่นชม...

 

    ฉันยังคงไม่ลืมเค้า..เค้าที่ฉันนั้นฝังใจ

 

     เค้าที่ทิ้งฉันไป..ฉันกลับลืมไม่ลง

 

  แม้จะนานสักเพียงไหนก็ยังคงคิดถึงเรื่อยมา

 

   ฉันก็คงจะเลือกเค้า..ถ้าเค้าจะกลับมาหา

 

      และฉันก็รู้ว่า..เมื่อถึงวันนั้น

 

     ฉันคงต้องทำให้เธอ...เสียใจ

 

    เธอเองก็คงรู้...เธอเองก็คงเห็น

 

      แม้เธอจะอยู่เคียงข้างฉัน

 

 ฉันกลับเห็นเธอเป็นเงา...ของใครอีกคน

 

       ที่ฉันยึดไว้ข้างกาย

 

  แต่ลึก ๆ ของหัวใจมีเพียงเค้าเท่านั้นเอง

 

   ฉันผิดที่ให้ความเหงา...ของฉัน

 

    ทำร้ายและทำลายใจเธอ...

 

 

          

 

 

 

                                                                            

 

 

                              

 

 

                                                ... กำลังใจนี้ แนให้ตัวฉันเอง ...

 

                                          ... ขอเพียงแค่รู้สึกว่าเธอจะอยู่เคียงข้างกัน ...

 

                                         กำลังใจจากตัวเองมีค่ามากขนาดไหน

                                       ... ฉันคงไม่มีวันรู้ได้ ถ้าไม่สูญเสียสิ่งใดไป ...
 

                                                  

                                                     ฉันไม่ได้เดินเเพียงลำพังอีกแล้ว

                                                                 ฉันพบว่า...

                                                            กำลังใจจากตัวเอง
 

                                      สร้างฉันคนใหม่ขึ้นมา...และลุกขึ้นยืนได้.. อีกครั้งหนึ่ง

 

 

                                            

 

 

                                             Be strong enough to face the word each day. 
                                                จง... เข้มแข็งพอที่จะเผชิญหน้ากับความจริง

Be foolish enough to believe in miracles.
จง... โง่พอที่จะเชื่อในปาฎิหาริย์

 

                          Be sure where you next step will fall, so that you will not stumble.
                                   จง... มองเพียงแค่ก้าวถัดไปเพราะมันจะทำให้เราไม่ล้ม

 

 

                   Be sure of your final destination, in case you are going to the wring way.
                          จง... มองไปยังจุดหมายปลายทางให้แน่ใจ ว่าไม่ได้กำลังเดินผิดทาง

 

Be loving to those who love you.